Navigeer snel naar de veelgestelde vragen:

• Wat is MIT Haalbaarheid?
• Voor wie is MIT Haalbaarheid bedoeld?
• Welke activiteiten vallen onder een haalbaarheidsproject?
• Wat valt er níet onder MIT Haalbaarheid?
• Hoe werkt de aanvraagprocedure?
• Hoe zit het met het subsidiepercentage en de bedragen?
• Welke documenten zijn nodig voor een aanvraag?
• Wat zijn veelgemaakte fouten bij een aanvraag voor MIT Haalbaarheid?
• Kan MIT Haalbaarheid gecombineerd worden met andere subsidies?

Wat is MIT Haalbaarheid?

MIT Haalbaarheid is het onderdeel van de Mkb-innovatiestimulering Regio en Topsectoren (MIT) waarmee een mkb-onderneming onderzoekt of een innovatief idee technisch en economisch haalbaar is, vóórdat wordt geïnvesteerd in de daadwerkelijke ontwikkeling. Het is daarmee vaak de eerste stap in een bredere innovatieroute: eerst de haalbaarheid in kaart brengen, dan pas doorontwikkelen.

Voor wie is MIT Haalbaarheid bedoeld?

De regeling is open voor individuele mkb’ers. In tegenstelling tot het onderdeel R&D-samenwerking is samenwerking met een andere partij geen vereiste: een enkele mkb’er kan zelfstandig een haalbaarheidsproject aanvragen en uitvoeren. De onderneming moet wel voldoen aan de algemene mkb-criteria (omvang, omzet en balanstotaal) om in aanmerking te komen.

Welke activiteiten vallen onder een haalbaarheidsproject?

Een haalbaarheidsproject brengt de risico’s en kansen van een nieuw product, proces of dienst in kaart voordat een grote ontwikkelinvestering wordt gedaan. Voorbeelden van activiteiten die hieronder vallen:

• literatuuronderzoek naar de stand van de techniek;
• octrooi- en vrijheid-van-handelenonderzoek;
• markt- en concurrentieonderzoek;
• risicoanalyse van technische knelpunten;
• behoefteonderzoek bij potentiële klanten of afnemers.

Het merendeel van het project moet bestaan uit deze haalbaarheidsstudie zelf. Een beperkt deel van het project mag ook uit experimentele ontwikkeling bestaan, maar dit is geen verplicht onderdeel.

Wat valt er níet onder MIT Haalbaarheid?

De regeling is niet bedoeld voor de daadwerkelijke ontwikkeling of implementatie van een product, proces of dienst; dat hoort thuis in een vervolgtraject zoals een R&D-samenwerkingsproject of gebruik van de WBSO. Ook routinematige kwaliteitscontrole, marktonderzoek zonder innovatieve component, of onderzoek dat feitelijk al is afgerond vóór de aanvraag, komt doorgaans niet in aanmerking.

Hoe werkt de aanvraagprocedure?

1. Juiste loket bepalen. Haalbaarheidsprojecten worden ingediend bij het regionale loket van de provincie waarin de onderneming is gevestigd. RVO’s loketwijzer geeft hierbij uitsluitsel.
2. Projectplan opstellen. Er is een projectplan nodig volgens het vastgestelde model, waarin de innovatieve waarde, de aanpak van de haalbaarheidsstudie en de verwachte uitkomsten helder worden onderbouwd.
3. Beoordelingswijze. Veel regionale loketten hanteren voor dit onderdeel het principe “wie het eerst komt, het eerst maalt”: aanvragen worden behandeld op volgorde van binnenkomst (het moment waarop de aanvraag volledig is, geldt daarbij als ijkmoment). Andere loketten of openstellingen kunnen een tendersysteem hanteren. Door de populariteit van dit instrument kan het budget snel uitgeput raken; tijdige en volledige indiening is daarom belangrijk.
4. Beoordeling en beschikking. Na indiening toetst het loket de aanvraag aan de voorwaarden. Bij toekenning ontvangt de aanvrager een beschikking met de subsidievoorwaarden.
5. Uitvoering en eindrapportage. Na afronding van het project moet een eindrapportage worden ingediend volgens het geldende format.

Hoe zit het met het subsidiepercentage en de bedragen?

MIT Haalbaarheid vergoedt een deel van de subsidiabele projectkosten, met een maximumbedrag per aanvraag. Het percentage en het maximumbedrag worden per regio en per openstelling vastgesteld en kunnen van jaar tot jaar wijzigen. Omdat deze cijfers regelmatig worden herzien, raden wij aan de actuele percentages en maxima bij het betreffende regionale loket te verifiëren voordat een aanvraag wordt voorbereid.

Welke documenten zijn nodig voor een aanvraag?

• aanvraagformulier van het betreffende regionale loket;
• projectplan volgens het vastgestelde model, met een onderbouwing van de innovatieve waarde en de aanpak van de haalbaarheidsstudie;
• KvK-uittreksel;
• verklaring de-minimissteun (indien van toepassing);
• eventueel aanvullende stukken die het betreffende loket specifiek vraagt (dit verschilt per provincie).

Het is raadzaam de precieze eisen vooraf te controleren bij het loket, aangezien deze per regio kunnen afwijken.

Wat zijn veelgemaakte fouten bij een aanvraag voor MIT Haalbaarheid?

• Te laat indienen. Omdat veel loketten werken op volgorde van binnenkomst, kan het budget al zijn uitgeput vóórdat een op zich kansrijke aanvraag wordt behandeld. Vroegtijdige voorbereiding is essentieel.
• Onvoldoende onderbouwing van de innovatie. Een idee moet aantoonbaar nieuw zijn voor de onderneming of de markt; een te algemene beschrijving van “iets nieuws ontwikkelen” is vaak niet overtuigend genoeg.
• Verwarring met een ontwikkelproject. Een haalbaarheidsproject moet zich richten op het onderzoeken van haalbaarheid, niet op de ontwikkeling zelf. Aanvragen die feitelijk al een ontwikkeltraject beschrijven, sluiten niet aan bij dit instrument.
• Kosten die al vóór de aanvraag zijn gemaakt. Activiteiten die zijn uitgevoerd vóórdat de aanvraag is ingediend, komen doorgaans niet in aanmerking voor subsidie.
• Verkeerd loket kiezen. Bij twijfel over vestigingsplaats of bij een onderneming met meerdere vestigingen wordt soms het verkeerde regionale loket gekozen.
• Te summier projectplan. Een projectplan dat de risicoanalyse, de onderzoeksvragen en de verwachte uitkomsten niet concreet maakt, wordt vaak als onvoldoende onderbouwd beoordeeld.
  Wat kan een onderneming na een haalbaarheidsproject?

Kan MIT Haalbaarheid gecombineerd worden met andere subsidies?

Ja, een geslaagde haalbaarheidsstudie vormt vaak de opstap naar een vervolgsubsidie:

• WBSO voor het verlagen van de loonkosten tijdens de daadwerkelijke ontwikkelfase;
• MIT R&D-samenwerking als de vervolgontwikkeling samen met een andere mkb’er wordt opgepakt;
• Innovatiebox zodra de innovatie winst begint op te leveren;
• DEI+ wanneer de innovatie een duurzaamheidscomponent heeft en in een praktijkomgeving wordt gedemonstreerd.